Dag 288 (17 augustus 2011) Vervolg dexaweek

Deze nacht was al minder, Xena was gisteravond zo moe dat ze al redelijk vroeg in slaap was gevallen, helaas moet ze er regelmatig uit om te plassen.

Om kwart voor negen weer richting VU. Vandaag stond ook vernevelen op het programma maar Xena voelde zich zo beroerd dat we dit uitgesteld hebben naar vrijdag. Xena is gaan liggen met een dekentje, zonder iPad, het teken dat het niet goed gaat. Al gauw kwamen de dexawangen weer naar boven, rode, gloeiende wangen in een spierwit gezicht.

Om twaalf uur waren we klaar en kwam Marcel ons op halen, dit keer hoefde hij niets te halen bij de supermarkt. Xena is te beroerd om te eten. Thuisgekomen gelijk in bad, een plek die (kortdurend) verlichting geeft. Helaas ging ze op weg naar bed door haar rug, ze had pijn, veel pijn. Haar spieren en conditie zijn broos, ze kan niet veel meer hebben. De motivatie om die berging af te krijgen is nu nog groter. Gelukkig heeft ze ‘s middags nog wel een beetje geslapen. Het is echt verschrikkelijk om haar zo te zien, ze lijdt in stilte en wij kijken toe. Wij kunnen niet anders dan er voor haar zijn en proberen haar leven zo comfortabel mogelijk te maken.

Terwijl Xena lag te slapen ben ik op zoek gegaan naar tweedehands fitness-apparatuur. Ik heb ook marktplaats gesnuffeld maar ik denk toch dat mijn voorkeur uitgaat naar een speciaalzaak, bijv helisports in Amsterdam. Wij kunnen Xena dan meenemen, zij kan dan eventueel ‘passen’ of de apparaten voor haar geschikt zijn. We gaan voor een opklapbare loopband en een hometrainer. Een crosstrainer mogen we van Esther en Mark lenen en dan is de berging vol.

In de middag kreeg ik een sms van Dana dat ze naar een internetcafe zou gaan, rond vier uur zou ze op msn zijn. Vier uur Spaanse tijd, dus ik zat voor niks klaar, maar eindelijk om 17.15 uur was ze online. Er was daar ook een webcam, dus ik kon haar zien en horen. Wat was dat toch fijn. Ik ben met onze webcam even door het huis ‘gelopen’ om haar de dozen uit de berging te laten zien, die nu nog in de woonkamer staan en de berging zoals die er nu uitziet. Ze wist niet wat ze zag! Hopelijk zijn we als zij weer terug is, bijna klaar.

Dana ging het blog lezen, maar ik kon haar nog steeds zien. Je zag de verschillende emoties op haar gezicht een lach maar toen ook een traan, wat was dat moeilijk om te zien. Ik tel de dagen dat ze weer thuis komt. Het was ook wel heftig om Xena zo ziek naast mij te zien en dan op mijn beeldscherm een razend enthousiaste Dana. Twee totaal verschillende werelden. Maar het gaat goed met Dana en dat stelt me gerust.

‘s Middags wilde Xena niks eten, maar ineens had ze behoefte aan kip uit de oven, gebakken aardappeltjes en sperziebonen. Dus dat stond er op het menu. Ze heeft nog wel beneden gegeten maar al gauw is ze weer haar bed in gekropen. Ik heb wel het idee dat ze meer rechtop loopt, zij oogt langer, misschien dat die knak van vanmiddag de boel weer een beetje rechtgezet heeft. Hopelijk zakt de pijn dan ook!

Na het eten ben ik begonnen met cupcakes bakken. Ik had Esther beloofd voor haar verjaardag cupcakes te bakken zodat ze die mee kon nemen naar haar werk. Het zijn uiteindelijk iets van 60 stuks geworden, deels opgespoten met sinaasappelcreme en de andere helft met citroencreme. Logo van het bedrijf erop, helemaal top. De cremes waren erg goed gelukt, al zeg ik het zelf.

Xena voelde zich in de loop van de avond iets beter, de misselijkheid is iets gezakt maar ze ziet bijna doorschijnend. Ze ligt nu lekker te slapen, hopelijk is ze niet te vaak wakker vannacht. Morgen hebben we niks op de planning, behalve dan die berging, we zien wel hoe de dag verloopt.

Er wordt mij wel gevraagd hoe wij aan zoveel troep kwamen. Wij zijn zo’n 8 jaar geleden verhuisd zonder een dag vrij te nemen, daarbij komt dat ons oude huis groter was. Alle spullen zijn uit de kasten zo in dozen gegaan en in de berging gezet. In die 8 jaar heb ik ook het nodige gehamsterd, plus bakken vol met taartenspullen, maakt samen een tot de nok gevulde berging. Nu is het overzichtelijk! Er komt nu een kastenwand en als die vol zit, dan moet ik weer gaan ruimen. Meer mag er niet in, kan er er niet in ;-)!

Tot slot wil ik jullie nog attenderen op de stichting zorg zonder zorgen (www.stichtingzzz.nl). Er heeft iets over in het Haarlems Dagblad gestaan als ook in de Telegraaf. Ik vind dit zo’n superinitiatief dat ik hier graag een beetje reclame voor wil maken. Daarnaast zijn er genoeg ondernemers en bankmedewerkers in onze vriendenkring, misschien dat jullie een handje kunnen helpen. Dick Kol, zoals mamayannick al op twitter schreef, je bent een held! Wij wensen jullie veel succes met deze stichting, maar vooral veel sterkte.

xAnja

4 thoughts on “Dag 288 (17 augustus 2011) Vervolg dexaweek

  1. Fion

    En waar blijven de foto’s van de bijna lege berging en vooral de cupcakes????

    Xena zet hem op meid.
    Kip met sperziebonen klinkt goed.
    Ik duim dat deze laatste minder zwaar is dan de een na laatste (vond ik wel – alleen het idee al hielp)

    Reply
  2. karin

    Sterkte meiden!
    Lees nog steeds het blog en inderdaad met een lach en een traan. Maar jullie zijn sterk en het gaat goed komen!
    ps leuk om te lezen dat jullie veel met de fam.Burgers omgaan, ik ken namelijk de fam. sinds dit jaar. Je zal wel denken he, maar Vince is lid geworden bij Kinheim (honkbal) en zijn vader is een enthousiaste begeleider van het team geworden.

    Liefs Karin

    Reply
  3. Tineke

    Beste Xena en familie,
    Soms lees ik jullie site. Mijn zoon is nu een jaar klaar met zijn leukemie behandeling. Aan het einde van het eeste jaar ging hij geregeld door zijn rug. Later bleek dit botontkalking te zijn. Hij was zelfs 4 cm. gekropen. Ik wil jullie absoluut niet bang maken, maar houdt het in de gaten. Het laatste halfjaar is bij hem en een mede patient de Dexa gestopt. Heel veel goeds gewenst.

    Reply

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *