Dag 276-278 (5 t/m 7 augustus 2011) weekend

Donderdag- op vrijdagnacht kreeg ik een behoorlijke migraine-aanval. Het is nog wel gelukt om naar het VU te gaan, maar bij thuiskomst was het eigenlijk klaar voor mij. Ik ben mijn bed ingekropen en de medicijnen heb ik hun werk laten doen. Xena was ook niet heel erg fit, dus zij heeft de rest van de middag ook rustig gedaan. Helaas moest ik door mijn migraine de verjaardag van Pauline afzeggen en Jorgen, onze twittervriend, ook.

Xena heeft ‘s avonds met Marcel eten gemaakt, deze dame heeft daar echt lol in. Al vanaf dat zij heel klein is, vindt zij het leuk om te helpen in de keuken. Zou mij niks verbazen als zij van koken later haar beroep gaat maken.

Dana was naar de feestweek in Santpoort, dus hebben wij met z’n drieën Hollands Got Talent in bed gekeken, ook wel eens grappig.

Zaterdag was ik opgeknapt, maar Xena was weer niet lekker. Ze zag ook witjes. En dan zit er eigenlijk niks anders op dan je schema aanpassen aan hoe Xena zich voelt. In de middag zijn we nog wel even bij Pauline en Roel langsgegaan om een kadootje te brengen. Xena knapte daar toch ook weer een beetje van op, lekker kletsen over vissen en andere zaken, gewoon gezellig en ontspannend. Na dit bezoekje langs de vernieuwde AH voor weer een culinaire maaltijd, bereid door Marcel en Xena. Inmiddels was Dana thuisgekomen van het werken, helemaal verregend, dus die kon gelijk in haar badjas aanschuiven voor de maaltijd en daarna samen een film op tv gekeken.

Zondag zouden we met de Burgers met een sloepje gaan varen, maar zaterdag hebben we besloten om dit af te zeggen. Het weer zou zondag nogal onstuimig zijn, dan op een sloepje leek ons niet echt verstandig. Achteraf gezien had het qua temperatuur nog wel gekund, het heeft bij ons ook nauwelijks geregend maar die wind maakte het varen niet echt aantrekkelijk. Omdat het zaterdag onze trouwdag was maar Dana tot laat moest werken, zijn we daarom maar vandaag uit eten geweest. Samen met de Burgers naar de Toerist, een en al gezelligheid en uiteraard heerlijk gegeten.

Vandaag was wel een dag met gemengde gevoelens. Dana is namelijk de hele dag en avond bezig geweest om haar koffer in te pakken. Zij vertrekt morgen voor twee weken naar Tenerife. Zij gaat samen met de ouders en zus van haar vriendin Robynn mee. Eerlijk gezegd ben ik er helemaal nog niet aan toe om haar los te laten, ze is absoluut in goede handen, dat is het niet maar door de situatie met Xena komt het loslaatmoment vroeger dan dat mijn moederhart zou willen. Het voelt gewoon vreemd en ik zie dan ook best tegen morgen op. Aan de andere kant weet ik dat ze het heel leuk gaat krijgen en dat die twee weken ook weer zo om zullen zijn. Het is haar gegund, voor haar is het ook niet makkelijk maar ik had het Xena ook zo gegund.

De avond eindigde ook iets minder, want door de chemo zijn haar teennagels heel erg broos geworden en laten zelfs los of scheuren heel erg diep in. Ondanks dat ik haar nagels heel kort hou, zijn de nagels van haar grote tenen helemaal ingescheurd. Een teen is sinds vanmiddag ontstoken, dus vanavond maar in een ouderwets soda-badje. Morgen in het VU maar even goed naar laten kijken. Als je kind kanker krijgt, dan denk je direkt chemo = kaal worden en spugen. Nu 10 maanden verder, is het kaal zijn en spugen misschien wel het minste probleem. Alles wat er bijkomt, van ontstekingen tot obstipatie, vermoeidheid, algehele malaise, gewichtsschommelingen, stemmingswisselingen, botontkalking, striae, lichamelijke veranderingen, chemobuikje, bolle snoet, je krijgt het er gratis bij. Dat alles bij elkaar maakt het op zulke dagen wel dat er een grote weerzin is om morgen weer fris en fruitig naar het VU te gaan. Er is geen andere mogelijkheid maar van mij mag ze best ff flink balen, want het is ook gewoon een waardeloze situatie voor een puber van 13. Die hoort nu lekker in een zwembad ergens in Italië, Egypte, Spanje of waar dan ook te liggen. Niet zorgen hoeven te maken of die ontsteking aan die teen, niet betekent straks een opname of weer een extra rondje pillen. De situatie is zoals het is en daar dealen we maar weer mee. Er zijn altijd ergere dingen, zeggen wij dan tegen elkaar. We hebben tenminste nog iets om tegen te vechten, vele kanjers is dat niet meer gegund. Over twee jaar gaan we de vakantie van ons leven vieren!

Morgen heel vroeg naar het VU, taxi komt om 8 uur al, zodat we ‘s middags Dana kunnen uitzwaaien op Schiphol. Marcel is de komende twee weken vrij zodat wij de berging kunnen leegruimen om daar een fitnessruimte voor Xena te kunnen maken. En als het er dan toch staat, kan ik misschien ook weer eens wat aan mijn lijf gaan doen ;-). Maar voor dit tijd, moet er nog veel gebeuren.

xAnja

 

 

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *