Nijn

 

 Xena heeft heel veel vriendinnen, maar haar aller-, aller-, allerbeste vriend is toch wel Koenijn, ook wel Nijn genoemd. Xena en Nijn zijn praktisch vanaf haar geboorte samen.

Enkele dagen voordat  Xena  ontslagen zou worden van de couveuse-afdeling, zijn Marcel, Dana en ik nog even naar de stad gegaan om mutsjes te kopen als dankjewel-cadeau voor de afdeling. Toen wij bij Prenetal binnenkwamen, hing Nijn daar en riep koop mij, koop mij. Maar Nijn was vrij duur en dat zorgde voor twijfel. Voordeel was wel dat Nijn een muziekje maakte dat gelijk was aan de mobile in de box. Maar ja, die prijs. Toen ontdekte ik een klein gaatje en mijn afdingradertjes begonnen gelijk te werken. Het lukte, met een beetje korting mochten wij Nijn kopen.

Nijn werd in het warmhoudbakje naast haar gelegd en Nijn was groter dan dat Xena was. Na haar thuiskomst hing ie in de wieg en later in haar ledikantje.

in familiewieg, 6 maanden oud

 

in ledikant, december 1998

 
 
 Dana heeft eigenlijk nooit veel interesse in een specifieke knuffel gehad, een doekje over haar gezicht was eigenlijk het enige ritueel. Het was dan ook heel apart om te zien, hoe gehecht Xena aan Nijn was. Toen Xena kon lopen, moest Nijn overal mee naar toe, het koordje paste goed om haar hand en zo sleepte zij Nijn met zich mee.
 
 

zomer 2000, slapen in de caravan, 2 jaar oud

 

Zwemmen is ook zo vermoeiend, zomer 2001

 
 
 

3 jaar oud

 

Door het muziekdoosje kon en mocht Nijn niet gewassen worden, zeker niet omdat Nijn zo ontzettend lekker rook. Die mening deelden wij niet met Xena. Doordat een oor, voetje of handje tegelijk met de papspeen in haar mond werd gepropt, rook Nijn gewoon zuur. Menig keer heb ik oren, voetjes of handjes heel voorzichtig gewassen om vooral het muziekdoosje niet nat te maken. Toen ze een keer tijdens de vakantie,  omdat ze nog niet zindelijk was, over Nijn had geplast, was het klaar. Nijn moest gewassen worden. Op hoop van zegen in de wasmachine gestopt, en alle waar naar zijn geld, hij deed het nog. Alleen hij rook natuurlijk helemaal niet lekker meer, dus extra veel knuffelen om maar vooral de frisse waslucht eraf te krijgen.

Nijn was goud waard en zonder Nijn kon er niet geslapen worden. Nijn werd dan ook net zo beschermd als de meiden zelf. Per toeval kreeg ik jaren later via Jeanine wel een reserve Nijn, die ook wel in haar bed heeft geslapen, maar toch het was zijn tweelingbroer en niet de echte.

Xena met Nijn en zijn tweelingbroer, bijna 4 jaar oud

Eén keer zijn we Nijn geruime tijd kwijt geweest, het hele huis hebben we op zijn kop gezet, maar nergens was Nijn te vinden. Ontroostbaar was ze. Per toeval vonden we Nijn weer, hij was verstopt in de papierbak. Wat was Xena gelukkig, ze heeft Nijn daarna nooit meer verloren.

Als Xena ging logeren, was Nijn misschien wel de eerste die ingepakt werd. Tijdens vakanties ging ie ook altijd in de handbagage, want stel je voor je dat je koffers gepikt worden. En als we met de auto op vakantie gingen, bungelde Nijn gewoon aan haar arm.

Toen Xena met groep 8 op kamp ging, was daar het dilemma, wel of niet meenemen. Boxie en Mandy, waarmee Xena de tent deelde, kennen Nijn dus dat was niet het probleem. Maar stel je voor dat iemand hem zou pikken of verstoppen of nog erger rottigheid uithalen, dat kon niet. Dus besloten werd om Nijn niet mee te nemen. Om toch iets van die overheerlijke geur mee te nemen, kreeg ie voor die tijd zijn poppenpyama aan en die pyama is meegegaan naar kamp.

Nijn is bij elke ziekenhuisopname van de partij, mochten we hem niet mee hebben, dan wordt ie gehaald bijvoorbeeld bij een spoedopname. In haar ziekenhuisdossier staat ook dat Nijn bij haar hoort. Als Xena onder narcose gaat, is Nijn samen met mij het laatste wat ze ziet en ruikt en in de uitslaapkamer leg ik Nijn weer gelijk bij haar gezicht zodat ze hem voelt en ruikt als ze wakker wordt.

Nijn past precies tussen haar wang en het kussen, alsof ie ervoor gemaakt is. Doordat Xena zo afgevallen is, past ie ook weer om haar pols, ze draait hem de hele nacht met zich mee zodat ie bij haar gezicht is. Ze ruikt er zelfs ongemerkt aan.

In moeilijke momenten is hij haar troostende factor en in het ziekenhuis heb ik dan ook al vele foto’s gemaakt met haar en Nijn. Helaas neemt ie ook het ziekenhuisluchtje over dus Nijn moet nu wat vaker gewassen worden.

 

Klaar voor de OK, Nijn gaat mee

 

Er wordt niet geslapen zonder Nijn

Nijn is zijn geld, meer dan waard geweest. Heel af en toe maakt ie nog een geluidje maar daar is geen deuntje meer uit te halen, het uittrekmechanisme is stuk, dus Nijn is iets langer geworden, maar voor de rest ziet ie er eigenlijk nog heel goed uit.  Wij hopen dan ook dat hij nog heel lang Xena’s allerbeste vriend is!

Onderstaand nog wat foto’s van Xena en Nijn, helaas heb de foto’s van Xena toen ze net geboren was, nog niet gevonden. Zodra ik deze gevonden heb, voeg ik ze hier toe.

xAnja

Tweede kerstdag 2002, 4,5 jaar oud

5e verjaardag

verjaardag Dana, 6 oktober 2003

Bij papa slapen met Nijn, september 2003 5 jaar

verjaardag Dana 2004, Xena 6 jaar

7e verjaardag Xena, 2005

16 thoughts on “Nijn

  1. Mieke

    Leuke foto’s en een heel herkenbaar verhaal. Ik weet niet of ik dit wel mag prijsgeven, maar ook hier verblijven nogsteeds 2 knuffels in huis (1-tje al ruim 13 jaar en 1-tje 11 jaar), die zo vaak mogelijk meegaan. 😉

    X Mieke

    Reply
  2. Amber

    Super lieve foto’s! Fijn dat nijn zo een steun is!!
    (ik slaap nu nog steeds met een knuffel, en ik schaam me niet eens!
    Ik ben er zo aangehecht! En jij denk ik ook!

    Heel veel plezier met nijn! En heel veel sterkte!
    En succes met foto’s zoeken 🙂

    Hele dikke kus en knuf. Xx Amber

    Reply
  3. Milou

    Ze hebben samen al heel wat meegemaakt, Xena en Nijn. Els zegt het mooi: fijn dat Nijn een troost kan zijn.

    Reply
  4. brigitte

    Wat een mooi verhaal 😀 en zo herkenbaar, hier loopt een stoere puber, inmiddels groter als zijn oude tante, maar in zijn bed ligt nog steeds zijn geliefde Co…en hij schaamt zich er niks voor 😀
    En de foto’s…helemaal goed 😀 ik krijg er een lach van op mijn gezicht!!

    Knufkes uit het verregende Zuiden

    Reply
  5. Fion

    ik had al eens kennis gemaakt met Nijn maar wist natuurlijk niet hoe belangrijk Nijn voor Xena is (al deed de kleur me wel iets vermoeden 😉 ).

    Mijn nichtje heeft koetje. Mijn zusje heeft er inmiddels 3 die ze ook probeert af te wisselen. Als nichtje in bad gaat gaat koetje mee en dan komt afgedroogd en wel een ander koetje te voorschijn. Dat werkte even maar ze ziet aan het labeltje welke het echte koetje is. Ik moest dan ook meteen aan koetje denken toen ik jouw verhaal over Nijn las. Ik hoop dat mijn nichtje nooit zo’n steun van haar koetje nodig zal hebben als Xena nu van haar Nijn heeft.

    Het is en blijft een mooi verhaal.

    Reply
  6. Rosanne

    Ah lieve Xeen en lief Koenijn! Leuk om deze foto’s te zien! Gelukkig staat/ligt koenijn altijd aan haar zij!

    Reply
  7. Dorette

    Heb weer even bijgelezen. Ik moest wel glimlachen om de foto’s van Nijn. Chris ( niet verder vertellen) had een wit hondje met lange bruine oren. Helaas was de knuffel voor hem ook aanleiding om te duimen, tegen de tijd dat hij 9 jaar was had hij zijn voortanden ongeveer horizontaal staan. Dus knuffel moest weg. Maar dat was niet zo makkelijk gedaan dan gezegd. Eindelijk gelukt. Op een middag was Chris weg. Lag hij in de tuinkamer, naast hem Toosje. Toosje haar oortje zat om de wijsvinger van Chris ( net zoals hij altijd bij de knuffel deed) hij lag stijf tegen de hond aan — wijsvinger om oortje, kriebelen onder zijn neus, duim in de mond. Ik moest hier meteen aan denken toen jij de foto’s van Nijn liet zien. Tegelijker tijd besef ik maar al te goed dat hier en bij anderen het leven “gewoon ” doorgaat, het allerdaagse leven. Maar dat het bij jullie echt wel anders is: Alles draait om die rotziekte, dag en nacht. Nog steeds heb ik bewondering voor jullie als gezin hoe jullie het allemaal oppakken. Weet wel dat ik veel aan Xena denk , dagelijks en duim dat de nachtmerrie over anderhalf jaar echt verleden tijd is. Liefs Dorette

    Reply
  8. Peter Visser

    Geweldig al die fotos met elke keer Nijn in beeld, echt een mooi gezicht, zou er zeker een collage van maken…

    Ik heb een puber van 24 thuis en zijn knuffel is ook nog steeds in zijn bed te vinden, deze moet tegenwoordig wel het bed delen met z’n vriendin maar weg mag die niet.

    Peter

    Reply

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *