Brief aan mijn jarige dochter

Lieve Xena,

Dertien jaar geleden ben je geboren, 7 weken te vroeg, artsen waren bezorgd, maar jij en ik wisten dat het goede moment aangebroken was. Je lag dwars, dus er moest een keizersnede aan te pas komen. Je werd gelijk bij ons weggehaald, richting couveuse-afdeling. Je moest  vechten voor je leven en zo werd ook eigenlijk gelijk je naam ‘geboren’. Uiteraard stond Xena op ons lijstje maar omdat jouw grote zus al Dana (spreek uit als Dena) heet, twijfelden wij nog een beetje. Maar na jouw geboorte was het duidelijk, het werd Xena, vernoemd naar de Warrior Princess, want vechten moest je.

De week die volgde was heftig, ik werd heel ziek en mocht niet bij je en heb je de eerste dagen van je leven alleen via een beeldscherm gezien. Je papa had de eer om als eerste met je te kangoeroeën, terwijl ik via het beeldscherm toekeek. Jouw kleine lijfje op de buik van je papa. Wat was je klein en wat had je het zwaar. Je hebt in die dagen ook nog een bezoekje aan mijn kamer gebracht; door een verpleegkundige werd je in een transportcouveuse naar mij toegebracht. Heel bijzonder en zo fijn, ook al mocht ik je niet aanraken en moest je getroost worden door de verpleegkundige.

Er zijn mensen die beweren dat als je je kind niet zelf gebaard hebt, er geen goede band kan ontstaan. Ik heb je niet zelf gebaard, de artsen hebben deze taak van mij overgenomen, en ik mocht je pas na vier dagen of zo voor de eerste keer vasthouden. Ik heb nooit iets gemerkt van het niet hebben van een goede band. Bij deze, laat je nooit iets aanpraten, luister naar je eigen gevoel. Maar met dat gevoel zit het bij jou wel goed.

Na de nodige medicaties en bloedtransfusies knapte jij op en mochten wij jou na drie weken mee naar huis nemen. Ons gezin was compleet. Je bent iets kleiner en de infuuslittekens op je kale koppie is het enige wat jij aan dit avontuur hebt overgehouden.

Je groeide op en je was een makkelijk kind, het duurde ff voordat je kon praten, maar toen je kon praten, kwamen er ook gelijk zinnen uit, lopen duurde ook wat langer, maar toen je liep, liep je ook goed. Je hobbelde gezellig achter je grote zus aan, maar je kon je ook goed alleen vermaken.  Je hebt nog een flinke uitbraak van de waterpokken gehad, maar verder was je heel gezond. We dachten dus altijd dat jij jouw gevecht al had gestreden.

Tot oktober 2010………… Je had enorme pijn in je benen en eigenlijk wisten jij en ik ook gelijk al dat het niet goed was. Maar ja gevoel en feiten zijn twee verschillende dingen. Helaas hebben we gelijk gekregen en bleek jouw geboorte slechts een generale te zijn. Het echte gevecht zou nu pas gaan beginnen.

Sinds de diagnose is er veel gebeurd, teveel eigenlijk voor een meisje van 13 maar ja, zoals wij zelf altijd zeggen, je hebt geen keuze, we gaan gewoon door. Langs de zijlijn staan, is misschien nog wel vervelender dan er middenin zitten. We zijn 24/7 met elkaar verbonden, jij hebt mij gevraagd bij je te blijven en dat heb ik je beloofd. We hebben naast alle shit, best wel veel lol en halen er uit wat er uit te halen valt. We hebben ook hele serieuze gesprekken over lotgenoten en over doodgaan, gesprekken die ik liever niet met mijn 13-jarige dochter zou willen voeren, maar we doen het toch. We zijn eerlijk tegen jou en erover praten geeft ook rust. Het is niet makkelijk, niet voor papa, niet voor Dana, niet voor jou en mij, maar wij komen er wel.

Lieve schat, nog 1,5 jaar, dan ben je klaar met de behandeling. De pubertijd zal dan vast zijn intrede doen, misschien wel al eerder en zul jij je losweken van ons. Ik koester daarom deze tijd samen en ik ben heel, heel trots dat ik jullie mama mag zijn!

Fijne verjaardag!

Ik hou van je

mama

32 thoughts on “Brief aan mijn jarige dochter

  1. evelyn

    Slik.. Komt toch wel een traantje aan te pas hoor An! Onwijs mooi geschreven! Jullie zijn echt kanjers en zo’n hecht gezin! Wou nog even zeggen dat ik het zondag onwijs gezellig vond! Ik hoop dat jullie ondanks het ziekenhuis bezoek een onwijs leuke dag gehad hebben!

    Slaaap lekker! Kuss

    Reply
  2. Andre & Monique

    Wat ontroerend! Ik zit hier ook met tranen in mijn ogen! Er is een voordeel aan dit alles, jullie zullen hier als gezin nog hechter uitkomen dan jullie al waren!

    Een dikke knuffel xx

    Reply
  3. Nathalie (DLT-forum)

    oh Anja, wat mooi geschreven! Ik weet zeker dat jullie band altijd zal blijven bestaan. Je wordt erdoor alleen maar hechter. Dikke knuf! Nathalie

    Reply
  4. Fion

    Ik wilde een plaatje plakken maar weet niet of dat kan.
    De tekst zei;

    what doesn’t kill you makes you stronger

    Erg dubbel in dit geval maar ook heel erg waar.
    Mooie brief. Ik had gisteren een rotdag waardoor ik vandaag nogal emotioneel flexibel ben maar ook ik heb het met tranen in mijn ogen gelezen.

    Dikke knuffel
    Fion

    Reply
  5. jeanine

    lieve anja,

    13 jaar geleden…. weet het nog zo goed. wij liepen in de stad boxie in de kinderwagen . Toen dat telefoontje , Heb sander nog nooit zo hard zien rennen.Marcel moest met spoed naar het ziekenhuis en Dana moest worden opgevangen. S avonds kijken naar dat kleine aapje. Toen heeft ze bewezen dat ze haar naam eer aan doet.dat zal ze nu ook doen!!!! We gaan nog heel veel leuke dingen samen beleven . Maar dan in gezondheid!!! EEN MOEDERHART ZIT VOL LIEFDE VOOR HAAR KIND EN OVERLEEFD ALTIJD. Kus Jeanine

    Reply
  6. Milou

    Mooi Anja!!
    Dikke knuffel van ons.

    En als aanvulling op het citaat van Fion: “you must have the heart of an lion”.

    Reply
  7. Evelyn

    Lieve Anja,
    Oh wat is het eerste stuk wat je schrijft herkenbaar. Ook ons meisje is te vroeg. Bij het tweede gedeelte liepen mijn tranen over mijn wangen. Wat is het leven oneerlijk. Bij de geboorte moest Xena al vechten en nu weer. Toen heeft ze zich bewezen en dat zal ze nu weer doen.
    Liefs Evelyn

    Reply
  8. Monika

    Zo verbonden met elkaar, zo’n strijd om te strijden, samen komen jullie daar, samen naar betere tijden.

    Samen is toch wel het woord wat zo sterk bij jullie hoort dat het eigenlijk in jullie namen voor jullie achternaam hoort.

    Samen Huizinga
    Samen sterk!!

    Dikke knuffffff, Monika
    en Bowie en Jonna

    Reply
  9. jessica

    Lieve Anja,
    Ja daar zit ik dan…heel vroeg vanmorgen al te lezen wat je geschreven had.
    En weer even weggeklikt en weggeslikt want pff wat is het eerste deel herkenning. Opnieuw nu gelezen en weer geraakt, het eerste deel gevolgd door de intensheid van het stuk wat daarna kwam nu ruim een half jaar geleden.
    Wat geweldig dat je dit hebt opgeschreven en deelt!
    Je zal jou maar als moeder hebben….das toch om mega trots op te zijn.
    Liefs
    Jess

    Reply
  10. jady

    Lieve Anja en Xena,

    Wat een mooie brief heb je geschreven! Ik kreeg er tranen in mijn ogen van! Xena is een doorvechter! xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxjady

    Reply
  11. Dorine

    proficiat met je verjaardag Xena! Alle updates heb ik bij gelezen en hoewel er natuurlijk die donkere wolk blijft hangen, zie ik ook bijzonder veel zonnestraaltjes tussen alle ziekenhuisbezoeken door. Wat een bijzondere dingen heb je weer meegemaakt! Ik wens jullie alle kracht voor de komende tijd en blijf meelezen hoe het met je gaat.

    dikke knuf!
    Dorine

    Reply
  12. presley en irma

    lieve fam
    wat zijn jullie toch een fantastisch gezin en wat heb je weer prachtig geschreven!!!!!
    zo recht uit je hart je hebt me weer zo geraakt wat is moederliefde toch mooi
    het mooiste wat er bestaat is de liefde voor je kind!!!!!!! anja je bent voor mij een wereld wijffie( zoals ze in de volksmond zeggen) een hele dikke knuffel van ons voor allemaal.

    Reply
  13. Jady

    Lieve fam.

    Ik heb het nu heel goed gelezen, wat heeft u het prachtig geschreven Anja!! Vanaf de geboorte ging het een beetje moeilijk, maar ze was gezond. Toen werd Xena ziek, je hebt beloofd om bij haar te blijven, dat doe je altijd volgensmij. Nog 1,5 jaar en dan is ze helemaal gezond! Ze zit op dag 231! Ze vecht door en vecht door!

    Lieve Anja, je hebt dit heel mooi geschreven! Ik heb het net heel langzaam gelezen dat ik het in me had, en toen kreeg ik echte tranen!! Je bent een supergoede moeder die eigenlijk ook zelf vecht voor Xena! Deze verdienen jullie: _________RRRRR__________RRRRR
    _______RRRRRRRRR______RRRRRRRRRR
    ______RRRRRRRRRRRR__RRRRRRRRRRRRR
    _____RRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR
    _____RRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR _____RRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR
    ______RRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR
    ________RRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR
    ___________RRRRRRRRRRRRRRRRR
    _____________RRRRRRRRRRRRR
    ________________RRRRRRR
    _________________RRRRR
    __________________RRR
    Voor het supergezin!!

    heel veel liefs, Jady

    Reply
  14. Nandy

    De dag dat Xena geboren werd, we zullen het nooit vergeten !
    Wie had ooit kunnen denken, dat dit zware traject jullie zou treffen !!

    Liefs,
    Nandy

    Reply
  15. Liesbeth & Thara

    Wat een prachtige brief aan je dochter…

    Ik ben net klaar met het lezen van je mooie verhelderende verhalen, ze zijn enorm boeiend en duidelijk!

    Ik heb zondag op het feestje van Maartje enorm veel lol gehad, en wat kunnen wij goed dansen he?? Nu weet ik waar onze dochters het van hebben, haha :-)!!
    Ik wens jullie zaterdag de allermooiste verjaardag toe (hopelijk met een zonnetje)…

    En een extra knuffel aan die 2 fantastische dochters van je…

    Liefs,

    Reply
  16. monica en frans

    Goedemorgen,
    Wat een mooie stukjes weer anja ,die je schrijft hier moet je wel af en toe wat wegslikken.
    Dit raakt je echt wel ,maar toch fijn om te lezen .
    Nu weer een dikke knuffel voor jullie allemaal.
    frans en monica

    Reply
  17. Anne

    Mijn hemel, deze brief raakt me diep! Recht vanuit het moederhart geschreven, de liefde voor Xena spat er aan alle kanten van af. Wat ontzettend spijtig dat jullie dit allemaal mee moeten maken. Ik wens jullie alle kracht van de wereld,
    Anne

    Reply
  18. Esther

    Zo mooi en zo waar.
    Xena heel hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag!
    En heel veel moois.

    Reply
  19. luna en anita

    Wow wat heb je dit prachtig op papier gezet Anja.. Echt super.. Kippenvel, tranen krijg ik ervan.

    We hebben elkaar de afgelopen weken een aantal x gezien en gesproken en ik wil je nogmaals vertellen dat jullie t allemaal zoooo onwijs goed doen. Petje af… Jullie zijn zo sterk en jullie doen t supergoed!!!

    Dikke kus,

    Luna, Quinty en Anita

    Reply
  20. Beitjuh

    De liefde en pijn spat er vanaf, het doet me zeer als mens en als moeder. Ik wens jullie zoveel liefde, sterkte en kracht toe. Ze heeft de perfecte naam gekregen met zo’n naam moet het gewoon goedkomen!

    Ik vroeg me af of er een manier was om met jullie in contact te komen ik zou graag namelijk iets willen doen voor jullie dame maar ik weet niet in hoeverre dit mogelijk is.

    Reply

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *