Dag 110 (21 februari 2011) Ons korte VU-avontuur

Ons backpack-avontuur is net zo avontuurlijk als een backpack-avontuur moet zijn.

Bij het inchecken van ons hotel, bleek de kamer nog niet klaar te zijn en bij gebrek aan een lobby werden wij in een soort achterafkamertje (behandelkamer) geplaatst.

De naald (die in de PAC zit) is er gisteren niet uitgehaald, dat scheelde weer aanprikken vandaag. Weer een paar buisjes bloed afgenomen en toen konden we onze kamer 32 betrekken. Koffers uitpakken en ‘thuis’-gevoel creëren.

Xena werd onderzocht door de oudste co-assistente toen wij te horen kregen dat haar trombo’s enorm gedaald waren, ze waren nu 25 terwijl deze donderdag nog ruim boven de 100 waren. Om zeker te zijn dat dit wel klopte, is er nog een bloedafname gedaan. Helaas klopte het wel en dat betekende dus dat de chemokuur niet door kon gaan. De trombo’s moeten dan minimaal 50 zijn. De chemokuur is dus verplaatst naar volgende week.

Ook zagen ze dat haar Hb aan de lage kant was. Dit was van de week in het KG ook al, maar nu was deze nog meer gedaald naar 5.0, dus Xena moest een bloedtransfusie.

Omdat het vreemd is dat de trombo’s in zo’n korte gedaald zijn en andere waardes niet, kwam weer de onvermijdelijke vraag, waar zijn die bloedplaatjes gebleven. Zijn ze ondanks de fraxiparine aan de trombus blijven kleven of is er een nieuwe trombus op de lijn ontstaan?

Xena heeft bij de professor weer een echo gekregen en die heeft geen verandering van de trombus gevonden of een aanwijzing voor een nieuwe trombus. De lijn was dus schoon, weer een hele geruststelling.

De dienstdoende oncologe gaat er nu vanuit dat de daling van de trombo’s bij de grilligheid van ALL hoort. De fraxiparine wordt tijdelijk verlaagd naar 1x per dag, woensdag bloed laten prikken in het KG en dan ’s middags een belafspraak met Dr. Nadia Oey.

Omdat de bloedtransfusie vier uur inloopt en pas om half acht aangehangen is, hebben we ervoor gekozen om een nachtje te blijven. ’s Nachts uitchecken is toch niet ons ding.

Kortom ons backpack-avontuur gaan we thuis verder beleven. Het is jammer dat het niet door kan gaan, want het is beter als het volgens schema gaat, maar als dat niet lukt, dan gaan we maar genieten van onze onverwachte vakantie. Voor Xena is het ook wel ff fijn om thuis aan te sterken, eten waar je trek in hebt en niet opgesloten zitten in een ziekenhuiskamer.

Het blijft een avontuurlijke reis waarbij er telkens weer nieuwe verrassingen om de hoek komen kijken. Ach het zou ook saai zijn, als alles volgens het boekje zou gaan ;-)!

xAnja

10 thoughts on “Dag 110 (21 februari 2011) Ons korte VU-avontuur

  1. brigitte

    Hee meiskes 😀

    Niets is voor niets, zoals dat zo mooi gezegd wordt, en potju als het soms niet waar is ook nog 😀
    Na een toch werkelijk ruk-week thuis, zou het heel mooi zijn als jullie allemaal nog een extra weekje zouden kunnen bijkomen, want al strontziek een chemo ingaan, da’s geen feestje…en al dat backpacken is vast leuk als je gezond en jong bent…maar thuis is het nu toch wel heeeeeel veel fijner 😀

    Natuurlijk is het beter als alles volgens plan loopt, maar wat niet is, is niet, dus maak goed gebruik van deze “extra” week, en geniet van elkaar, van jullie lekkere bedjes…en als jullie je vervelen weet ik nog wel een heel leuk adresje in Velserbroek 😀

    Heeeeeeeele dikke knuf uit het zuiden

    Reply
  2. Saskia & Ollie

    Met recht een avontuur zeg! Balen dat het niet door kon gaan, maar fijn om even thuis lekker aan te sterken en tot rust te komen. Dus hopelijk kunnen jullie daar even van genieten!!

    Reply
  3. amber

    Lieve xeen,
    Jammer dat je zo laag zit, komt allemaal wel goed, dat weet ik zeker.
    Als alles weer wat hoger zit en we mogen bij je komen , kom ik gauw langs met de meiden. dat beloof ik.

    Hele dikke sterkte kus van mij 😀

    Reply
  4. Fion

    En zo hebben jullie onverwachts een weekje thuisvakantie. Dana is ook vrij toch?
    Kunnen jullie wat leuks doen.
    Lekker tutten, een jank film kijken en een taart bakken ofzo 😉

    Ik hoop dat jouw hoofd meewerkt.
    Pak je rust nu je die onverwachts soort van gekregen hebt.

    Dikke knuffel
    Fion

    Reply
  5. Pauline en Maurits

    Wat vervelend dat de chemo uitgesteld is. Kan me voorstellen dat je het liefst volgens het schema loopt. Aan de andere kant is het wel fijn om nu weer even wat langer thuis te zijn. Hoop dat Xena weer wat aansterkt!

    Reply
  6. Jacque

    Lieve Xeen, het is zo dubbel. Eigenlijk ben je blij dat je de chemo niet krijgt zodat je even bij kunt tanken maar je hebt het ook nodig om beter te worden. Het is nu even niet anders, zo ziek als jij was de laatste week is ook heel erg naar. Nu kun je aansterken en uitrusten voor de volgende ronde. Veel liefs en knuffels van ons 4en

    Reply
  7. André & Monique

    Wat is het toch fijn dat Xena zo goed in de gaten wordt gehouden. Geen chemo’s als het niet kan. Toevallig komt het nu ook wel goed uit, zo kunnen jullie lekker samen vakantie houden!

    X Monique

    Reply
  8. Milou

    Dan maar een weekje later starten!! Hoop dat deze week fijner verloopt dan vorige week!
    Dikke knuf van ons XXX

    Reply
  9. Monique

    Hoi hoi

    Jullie zouden de huizinggaatjes niet zijn als alles via het boekje zou verlopen.
    heel vervelend, maar zou als je al schreef een weekje extra rust is niet verkeerd. Eet zoveel en zo lekker als je wil. Op naar volgende week, geniet van elkaar met het hele gezin. Rust maar even uit.
    Stralende groet voor jullie. Gabriëlle en Monique

    Reply

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *