Dag 109 (20 februari 2011) En weer thuis

Xena heeft vannacht goed geslapen maar vanmorgen voelde ze zich weer helemaal niet lekker. Ze werd ook pas heel laat wakker. Na Zofran ingenomen te hebben, duurde het toch nog wel enige tijd voordat ze een beetje opknapte. Blijkbaar is dit op het moment het patroon, ‘s morgens beroerd en dan gedurende de dag opknappen en ‘s avonds is ze eigenlijk weer ‘de oude’.

Omdat ze zich niet zo lekker voelde, zijn wij uiteindelijk pas tegen 17 uur naar huis gegaan. Marcel was met Mark en Mitzy naar een kickboxgala, dus Esther kwam ons ophalen. We hebben namelijk wel een flinke auto nodig om al onze spullen inclusief rolstoel te kunnen vervoeren.

Thuisgekomen had Dana de kamer gezellig gemaakt, overal brandende kaarsjes en ze had zelfs een cake voor ons gebakken. Ja ja als dochter van het taartenvrouwtje (zoals Dana mij noemt), kon ze niet achterblijven. Samen met Esther en de kids hebben we nog gegeten en toen is Xena naar haar bed gegaan. Bijna was ik vergeten om thuiszorg te bellen, maar gelukkig herinnerde Xena mij er weer aan.

Inmiddels had ik ook al Xena d’r eigen dekbed + hoes gewassen, zodat ik die morgen weer schoon mee kan nemen naar het ziekenhuis. Ik vind eigenlijk alles van het ziekenhuis vies, ik heb nog net geen smetvrees, maar alles gaat in de was, zelfs schone kleding. Dus de wasmachine draait al weer overuren.

De meiden hebben vanavond nog naar een DVD van hun eigen balletuitvoering in 2005 gekeken. Wat was dat leuk om terug te zien. Xeentje met o.a. Maartje en Thara en natuurlijk Dana met o.a. Daphne en Rebel, zo schattig om te zien en wat waren ze klein. Het was ook wel ff een ontroerend moment want dit jaar zal Xena niet op dat podium staan en dat doet haar veel verdriet, ondanks dat we heel erg gelachen hebben, was er ook dat besef. Tuurlijk zullen haar vriendinnen aan haar denken en misschien kunnen we iets regelen dat ze toch kan komen kijken, maar meedoen aan de uitvoering is altijd heel speciaal met alle rituelen van de toi toi toi-tjes uitzoeken/maken tot de haren invlechten/krullen. Het zal dit jaar voor velen toch heel anders zijn. Laten we hopen dat Xena in 2012 weer kan stralen op dat podium.

Morgen alles opnieuw inpakken voor weer een paar dagen VU, ik fantaseer maar gewoon dat we aan het backpacken zijn en van hotel naar hotel gaan, leven uit een rugtas, soms de luxe van een eigen toilet/douche en soms niet, breakfast included en wat er ‘s avonds gegeten gaat worden is een verrassing. We ontmoeten steeds weer nieuwe mensen met interessante verhalen. Ach het hele leven is een reis.

Maar voordat we weer op een nieuwe reis gaan, ga ik eerst genieten van de luxe van ons eigen waterbedje en onze heerlijke douche! Ik voel nu pas hoe moe ik ben, dus ik ga gauw slapen.

xAnja

16 thoughts on “Dag 109 (20 februari 2011) En weer thuis

  1. Milou

    Fijn dat je vannacht heerlijk in je eigen bedje hebt geslapen en onder je eigen douche hebt gestaan.
    Anja de backpacker, wat heb je dat mooi gezegd en wat ben ik trots op jou hoe je er tegenaan kijkt èn er mee om gaat. En Deen, wat ontzettend lief van jou om een cake te bakken, zo moeder zo dochter, wat moet dat gezellig thuiskomen zijn geweest. Ook fijn dat Mars zich even kon ontspannen, want die rent zich door de week ook rot.
    Xeen meid, zet ‘m weer op deze week. Ik hoop dat de dagen snel gaan voor je en dat je gauw weer thuis bent.
    Dikke knuff voor allemaal :big hug:

    Reply
  2. brigitte

    He lieve meiskes

    Heerlijk, toch nog lekker een dagje thuis voordat de week weer begint, da’s puur genot, en jullie meer dan heeeeel dik gegund!!
    Ik hoop dat jullie lekker geslapen hebben, en ik hoop nog veel harder dat de komende week toch een beetje beter zal worden, dat de MTX deze keer toch wat minder bijwerkingen gaat geven..en dat de misselijkheid mee mag vallen!!

    Xeentje, ik herken dat patroon heel goed, en ik denk ook dat ik weet waarom.
    Je zou eens kunnen proberen de zofran vroeg in de ochtend te nemen, en een uurtje daarna iets zoets en iets zouts te eten of drinken, het hoeft niet veel te zijn, maar ook geen druppeltje of theelepeltje.
    Ik weet het lieverd, het is haast niet te doen, maar bij mij werkt het wel heel goed op deze manier, dus bij jou misschien ook.

    Nou mamma leeuw, daar ga je weer, voor jou hoop ik dat je please please geen migraine gaat krijgen en dat je jouw geweldige kracht kunt blijven behouden!!

    Een heeeeeeeeeeele dikke knuf uit het zuiden

    Reply
  3. Dorine

    ach wat heerlijk, je eigen bedje je eigen douche, je eigen luchtjes van thuis. Ik moest wel lachen om je backpackers beschrijving, jullie houden toch ook wel de lol erin! En dat is mooi, want het is een flinke tocht om te maken. Ik hoop dat alles deze week goed verloopt en dat Xena niet weer zo misselijk wordt.

    dikke knuffel!!

    Reply
  4. Jessica

    Dana wat lief dat je zo je best hebt gedaan het gezellig te maken thuis!

    Xena zet m op de komende week!

    mooie omschrijving Anja, de backpacker…
    Heerlijk vannacht nog even in je eigen bed kunnen slapen, op naar de volgende berg te beklimmen de komende week. Een nieuwe tocht, nieuw avontuur…
    xJess

    Reply
  5. Isabel, Daphne en Karin

    Lekker, toch nog een nachtje thuis!
    Tja, die uitvoering, het zal zeker heel anders zijn, maar alle lol die we gehad hebben kunnen ons niet meer afgenomen worden. En wie weet over een jaar of wat?!

    Vandaag naar Xeens “eigen” ziekenhuis, ik wens jullie succes en sterkte!

    Reply
  6. Saskia & Ollie

    Heerlijk een nachtje thuis in jullie eigen bedje, en verdient!!
    Ik heb zoveel bewondering voor de manier waarop jullie hier in staan, toch altijd positieve dingen die wij ook mogen lezen in de blog!!!!! Lieve Xena zet hem weer op meis, want wat krijg je het vaak toch zwaar te verduren. Ik hoop dat de misselijkheid snel wegtrekt!

    Dikke knuffel Sasia

    Reply
  7. Pauline en Maurits

    Fijn dat jullie even een nachtje thuis konden slapen. Maar nu, terwijl ik dit typ, waarschijnlijk al weer in het vu. Het is idd. een reis, al zou ik het meer een achtbaan noemen als ik je verhalen lees. Maar jullie doen het super goed en als jullie deze reis achter de rug hebben, staat er echt een mooie reis op jullie te wachten. De misselijkheid was dus toch een bijwerking? Heel vervelend zeg, maar goed dat het geen virus is. O en dat je alles van het ziekenhuis vies vindt, kan ik me goed voorstellen. Als ik in het ziekenhuis ben, krijg ik niet eens een hap door mijn keel.
    Zet ém op he, deze dagen in het Vu.

    Veel liefs van ons

    Reply
  8. Fion

    nog geen smetvrees hahahahaha.
    Ik zeg niets 😉

    Lekker dat je in je eigen bedje geslapen hebt. Ik hoop dat je een goede nacht gehad hebt.

    Wat ontzettend lief van Dana dat ze jullie thuiskomst zo had voorbereid. Ik hoop dat ze er zelf ook een boest van heeft gekregen. Een (winter)dip loert om de hoek.
    Bakken en het zonnetje in huishalen (narcisjes op tafel enzo) helpt bij mij meestal wel.

    Suc6 vandaag weer in het VU. Jullie basiskamp tijdens de beklimming van deze berg.
    Dikke knuffel
    Fion

    Reply
  9. monica en frans

    Hee xena en anja
    Heel veel sterkte de komende week in het v.u
    Hopelijk wordt je niet zo beroerd van deze chemo,en we hopen dat je mond ook weer wat beter is,dat is niet zo fijn dat je mond helemaal stuk is.
    Nu heel veel groetjes van frans en monica

    Reply
  10. André & Monique

    Fijn dat jullie een nachtje lekker thuis hebben kunnen slapen! Ik hoop dat de nacht goed is verlopen. Heel veel sterkte de komende dagen in het oude vertrouwde VU!

    Liefs uit Den Helder! xx

    Reply
  11. Amber

    Gelukkig een nachtje thuis,
    veel succes voor morgen in het ziekenhuis.
    En ik denk aan jullie,

    Hele dikke kus.:D

    Reply
  12. Nandy

    Weer thuis op eigen honk, weliswaar voor kort, maar jullie kunnen je weer even opladen voor weer een zware week ! Wat lief, Dana dat je het zo gezellig gemaakt had thuis !
    Dat je bijna blij kan zijn om weer naar je “eigen ziekenhuis” te gaan, dat is toch ook niet te verzinnen toch ?
    Je zal nu je kuur wel hebben gehad, lieve Xeen, dus weer heel veel sterkte kanjer !

    Dikke kus,
    Nandy

    Reply
  13. Pooh

    Xena, ik had zo gehoopt je hier niet te zien!! Maar wat moet, dat moet. 🙁
    Ik ga heel hard aan je denken hier op 1b, the cakevibes zullen het VU op zijn grondvesten laten trillen. 😉
    Dikke knuffel meissie! En ook eentje voor het hele gezin.

    Liefs Pooh, een taartvriendinnetje wat toevallig ook in ‘t VU logeert.

    Reply
  14. Evelyn

    wat vervelend zeg dat Xena zich ‘s ochtends zo slecht voelt.

    Succes en sterkte in het ziekenhuis. we denken aan jullie

    Reply

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *