Dag 107 (18 februari 2011) Danoontjes, crackers en bouillon

Xena heeft goed geslapen, ze heeft zelfs door het verwisselen van de infuuszakken heen geslapen. Helaas was ze vanmorgen nog heel erg beroerd en niet erg spraakzaam. Na het inlopen van de Zofran zag je haar opknappen en kon ze ook al weer wat slokjes water verdragen.

Er is vanmorgen bloed afgenomen en daar zijn gelukkig geen verontrustende zaken uit voortgekomen.

Dr. Adeel heeft contact gehad met het VU en er is helaas nog steeds geen plek vrij op 9B, wel worden wij maandag om 14 uur verwacht in plaats van ’s avonds. Ze willen Xena goed onderzoeken om groen licht te geven voor de hoge dosis MTX.

Xena krijgt nu een medicijn om de maag te beschermen en het voorstel is toch weer een sonde te proberen of om zelf wat te gaan eten. Die keuze was natuurlijk niet zo moeilijk, dat wordt dus eten. We zijn begonnen met een beetje bouillon, later nog een Danoontje, zelfs al een paar droge crackers. Ze begint echt trek te krijgen, want ze verlangt naar een grillburger van Febo (wat ze helemaal niet mag). Het gaat dus de goede kant op.

Heel voorzichtig hopen we dan ook dat ze misschien morgenmiddag naar huis mag, maar dan moet ze wel 1,5 liter drinken en dat zijn tot nu toe slechts een paar slokjes geweest. De infuuspomp staat wel op 102 ml per uur, dus ze krijgt veel vocht binnen en dan heb je ook geen dorst. Verpleging gaat  overleggen of het infuus weer wat lager mocht.

Het is wel goed geweest dat ze opgenomen is, want ondanks dat ze niet uitgedroogd was, merk je toch dat haar lijf een vochttekort heeft. Ze heeft al behoorlijk wat zakken vocht gekregen en nu begint ze weer normaal te plassen.  Ze is wel een aantal kilo’s afgevallen, een sonde is dus misschien wel beter, maar wij hopen dat wij het inbrengen kunnen uitstellen tot dinsdag als ze onder narcose gaat.

Vanavond komen Marcel en Dana televisie kijken, een gezellig gezinsavondje alleen op een andere plek dan thuis. Mijn stretcher staat al klaar!

xAnja

11 thoughts on “Dag 107 (18 februari 2011) Danoontjes, crackers en bouillon

  1. Pauline

    Ben zo blij dat het weer wat beter gaat en er niks “engs”gevonden is. Ik hoop dat jullie nog eventjes naar huis kunnen voor de volgende chemo.

    Reply
  2. Hetty, Doortje & Maron

    Fijn om te lezen dat het toch weer beter wil lukken met het eten/ drinken en dat er geen rare dingen ontdekt zijn! Duimen draaien dat jullie morgen naar huis mogen!

    Liefs!

    Reply
  3. Pauline en Maurits

    Bah wat een narigheid weer. Hoop dat xena snel weer wat aansterkt en dat de misselijkheid weg gaat. Heel veel sterkte, ik blaas nu een dikke zoen naar jullie 😉 die moet die afstand gaan halen!

    Liefs ons

    Reply
  4. Laci

    Jes en ik zitten samen X-factor te kijken, zo vanzelfsprekend bedenk ik me dan.
    Hoop dat jullie er ook van genieten om weer even met zijn vieren voor de buis te kunnen zitten. En dat is dan toch wel weer heel erg waardevol.
    Ja….. en als jullie ook x-factor kijken, dan is het niet altijd genieten, soms erg lachwekkend maar soms ook heel teleurstellend…..
    In ieder geval veel plezier met zijn vieren.

    groeten,

    Lats

    Reply
  5. Fion

    Fijn dat er eindelijk wat in haar maag zit. Ik hoop dat dat al een beetje helpt.

    We denken aan jullie!
    Knuffel Fion

    Reply
  6. Anick

    Hopelijk lukt het om nog naar huis te mogen!
    Goed dat Xean weer wat eten binnen heeft!
    Hopelijk zet het zich verder in stijgende lijn!
    Komaan Xeentje zet ‘m op meid!

    Dikke knuffel van mij, Anick
    en van Frodo krijg je héél véél likjes
    en Gismo geeft je wel 100 poten en blaast eens een keer in je neus,
    kussen zoals Frodo geeft is maar flauw volgens ‘m 😉

    Reply
  7. John en Kim

    Fijn dat het weer een beetje de goede kant op gaat en dat er geen verontrustende dingen uit het bloed zijn gekomen…

    Dikke knuffff

    Reply
  8. brigitte

    He meiskes

    Potju wat kan je daar toch ziek van worden he Xeentje, van die rot-chemo 🙁
    Hopelijk ben je vandaag weer een stukje beter als gisteren, en lukt het om een beetje te eten!!

    Heeele dikke knuf uit het zuiden

    Reply
  9. paula

    Hoi Anja & familie,
    Ik lees regelmatig jullie verslag met veel belangstelling.
    Het is eng te lezen wat een mensenkind kan overkomen en wat je allemaal moet meemaken om weer beter te worden.
    Dat is het enige doel waar jullie naartoe werken.
    Ik bewonder jullie positieve kijk alles en kan dan ook alleen maar zeggen:
    houd moed, er komen betere tijden

    Veel groeten en veel liefs
    Paula

    Reply

Laat een reactie achter bij Laci Reactie annuleren

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *