Dag 24 (27 november 2010)

Dit was absoluut GEEN roze kralendag en alles liep anders dan verwacht.

Om kwart voor negen waren we op afdeling 9B, waar Franka ons vandaag zou bijstaan.

Helaas lukte het bloedprikken weer niet, dus wachten op het lab. Gelukkig kwam de lab-mevrouw extra naar boven, anders hadden we tot elf uur moeten wachten (standaard lab-ronde). Een vingerprik was helaas niet mogelijk, want er waren 3 buisjes bloed nodig, dus weer in de (nog blauwe) arm. Nog ff gewogen, weer een halve kilo afgevallen (40,5 kg)……….

De Asparginase werd gecontroleerd en aangehangen, so far so good, tot Xena ineens zegt, mam, het wordt koud bij mijn PAC. Gelijk gebeld voor de verpleegkundige want dat is niet goed. Infuus stopgezet en gekeken. Rondom de PAC was het helemaal dik en de pleister die een beetje rommelig geplakt was, zodat ie makkelijker te verwijderen zou zijn, stond strak. De dienstdoende zaalarts werd opgepiept, PAC werd met 30 ml zout water doorgespoeld maar dat ging goed. De naald zat goed in de PAC, dus de zaalarts kon niet verklaren waar de verdikking vandaan kwam. Een extra zakje zout water werd doorgespoeld en dat ging ook goed, dus de kuur kon weer voortgezet worden.

Toen de chemo klaar was, moesten we nog een uur wachten, maar er gebeurde niks vreemds meer, dus nog ff heparine, doorspoelen en het naaldje verwijderen en dan konden we dan toch naar huis. Omdat Xena heel veel last heeft van de pleisters, is dat altijd een vervelend moment, maar met een washandje en een beetje vaseline lukte het uiteindelijk. Maar toen de pleister bij de operatiewond (van het plaatsen van de PAC) verwijderd werd, kwam er ook nog een korstje mee en wat ‘pus’. Toen het naaldje verwijderd werd, zag het er heel raar uit en was de verdikking goed zichtbaar. Geen risico nemen, dus de kinderchirurg werd direkt opgepiept. Na 5 kwartier wachten, kwam de arts-assistent eindelijk. De verdikking was geslonken en het wondje was weer opgedroogd. Hij heeft het gebied onderzocht, maar had niet het idee dat er een ontsteking zat, uit voorzorg toch nog overlegd met de kinderchirurg, maar we mochten naar huis. Wel moeten we het goed in de gaten houden, maar alles ziet er nog steeds rustig uit.

Xena zei vanmorgen, lekker dan krijg ik straks warm eten. Nou schat, ik denk dat we dan al weer richting huis zijn. Dat zeg ik dus nooit meer, want ze heeft dus warm eten gekregen, want we waren pas om 17 uur thuis……….. Ik had ook mijn laptop niet meegenomen, want het was maar kort dagje! Doe ik dus ook nooit meer.

Marcel is snel boodschappen gaan doen, want ze wilde natuurlijk iets eten wat wij niet in huis hadden, namelijk broccoli met appelmoes en een slavink (met dank aan Brenda, want dat had ze daar wel eens gegeten). Aparte combinaties verzint ze. Ze wilde vanavond nog een shake proberen te nemen, maar ze is al om half acht in slaap gevallen. Ik ga haar nu wakker maken voor haar medicijnen, hopelijk valt ze daarna weer snel in slaap.

Het was op meerdere vlakken vandaag een zware dag, die we snel vergeten. Morgen weer een nieuwe dag, met nieuwe kansen!

xAnja

19 thoughts on “Dag 24 (27 november 2010)

  1. Monika

    Dat zijn van die dagen die je inderdaad maar snel moet proberen te vergeten.
    Hopelijk voor jullie allemaal een goede nacht(rust) en geen gekke dingen.

    Knuffff, Monika xx

    Reply
  2. Mieke

    Bah wat een rot dag zeg, een pac die nogsteeds niet lekker meewerkt, een blauwe arm, pleister-korstje-vuiligheid, verdikking, lange wachttijden, uitzonderlijke eetwensen en dan ook nog wakker gemaakt worden voor de medicijnen. De nare droom heb je vandaag dus al gehad, en ik hoop dat je vannacht lekker slaapt met mooie dromen.

    X Mieke

    Reply
  3. Thara & Liesbeth

    Slaap lekker allemaal, en ik zal duimen dat de puberale PAC z’n rare streken voortaan maar achterwege laat…. Liefs

    Reply
  4. Hetty, Doortje & Maron

    Bah, wat een nare dag, gauw slapen dan is er morgen weer een nieuwe….!
    Hopelijk een roze….

    Reply
  5. Dorette

    Xena , ik hoop dat je nu lekker ligt te slapen. Dat was zeker geen fijne dag. Slaap maar lekker, je lieve mama waakt over je. Snel weer een roze kralendag scoren hoor!!

    liefs Dorette

    Reply
  6. Anick

    Xena, hopelijk heb je na deze lange dag toch een goede nachtrust!
    En nu snel weer een roze kralendag! Dat gaat je zeker lukken!
    Knuf aan allemaal! x

    Reply
  7. Opa und Helga

    guten morgen Euch allen,
    wir hoffen, der erste Adventssonntag ist ein roze Kralendag. ´Wir wuenschen Dir auch viel Freude mit unserem Adventskalender – hoffentlich ist er auch schon angekommen.
    Heute nachmittag machen wir das ersten Lichtlein an – es ist fuer Dich.
    liev Xena dikke Knuffels van Opa en Helga

    Reply
  8. frans en monica

    lieve xena en marcel anja en dana
    Wat een rot dag was het gisteren voor jullie,hopelijk gaat het vandaag wat beter ,dat verdien je gewoon en ik hoop ook een roze kraal voor je ketting.
    En xena weet je al wat je vandaag wilt eten ,wat is je vader toch een schat he ,hij haalt alles voor je ,en je moeder maakt het weer lekker klaar.
    Een lieve knuffel voor jullie alle vier
    frans en monica

    Reply
  9. paula

    Hoi Anja & family

    Even een kort berichtje om je te laten weten dat ik regelmatig je weblog lees en enorm meeleef met jullie!!!! Wat een lange weg hebben jullie nog te gaan….

    Groetjes & veel liefs
    paula

    Reply
  10. Pauline en Maurits

    Bah Anja wat een rotdag. Ik hoop dat vandaag een betere dag is en dat jullie vandaag niet naar het ziekenhuis hoeven. Ik heb je net een inbox gestuurd op hyves, zal ik de cupcakes gewoon voor je maken en ze donderdag brengen. Je hebt zoveel aan je hoofd nu. Hou jullie taai he! Hopen dat er snel weer roze kralen dagen komen!

    Dikke knuffel

    Reply
  11. André & Monique

    Pfff wat een rotdag zeg! Ik schrok helemaal toen ik las van de verdikking en pus. Maar gelukkig is het nu nog steeds rustig. Wat ze tot nu toe al mee moet maken is erg genoeg, daar moet niet nog eens van alles bij komen.
    Ik wou ook dat die PAC zijn werk eens ging doen. Is daar nu helemaal niets aan te doen?
    Ik hoop dat Xena een goede nachtrust heeft gehad en zich vandaag iets beter voelt!

    XXX

    Reply
  12. Lucia

    Hallo Xena, ik denk heel veel aan Jou. Ik ga voor Je duimen dat er een roze kralen fase voor Jou aan komt. Veel liefs en een dikke knuffel.

    Reply
  13. brigitte

    He meiske, hopelijk was jouw dag vandaag wat meer roze dan gisteren!!
    Een heeeeeeeele dikke knuf uit Limburg
    Brigitte

    Reply
  14. Marielle

    Bah, bah, bah! Dit zijn dagen die je maar liever snel weer vergeet. Moet Xena nu twee jaar lang met dezelfde PAC doen of gaan ze op een later moment nog een keer een andere plaatsen?

    Ik hoop dat jullie lekker jullie rust kunnen pakken en dat maandag weer een roze-kralen dag gaat worden…

    Dikke knuf Marielle Raoul en Luca

    Reply
  15. Ingrid

    Heb je al genoeg nare dingen aan je lijf en aan je hoofd, krijg je ook nog te maken met een PAC, die er rare kuren op nahoudt. Hopelijk gaat het apparaat vanaf nu zijn werk netjes doen, zoals het hoort.

    Reply

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *